1. Uitbetaling
Bij een normaal lopende geëmailleerde draad worden de energie en fysieke kracht van de operator verbruikt in het uitbetalingsgedeelte. Voor het vervangen van de uitbetalingshaspel moet de operator veel arbeid betalen, en de verbindingen zijn gevoelig voor kwaliteitsproblemen en operationele storingen bij het vervangen van de draden. Een effectieve methode is om af te betalen met een grote capaciteit. De sleutel tot resultaat is het beheersen van de spanning. Wanneer de spanning groot is, zal dit niet alleen de geleider dun trekken, waardoor het oppervlak van de draad zijn helderheid verliest, maar ook veel eigenschappen van de geëmailleerde draad beïnvloeden. Vanuit het oogpunt van uiterlijk heeft de geëmailleerde draad die dunner is getrokken een slechte glans; vanuit het oogpunt van prestaties worden de rek, veerkracht, flexibiliteit en thermische schokken van de geëmailleerde draad allemaal beïnvloed. Als de uitbetalingsspanning te klein is, zal de lijn gemakkelijk springen en ervoor zorgen dat de lijn samensmelt en de lijn de ovenmond raakt. Bij het afbetalen bestaat de angst dat de spanning bij een halve draai hoog is en de spanning bij een halve draai klein. Dit zal er niet alleen voor zorgen dat de draden één voor één losraken, breken en dunner worden, maar ook grote sprongen van de draden in de oven veroorzaken, wat resulteert in het mislukken van het samenvoegen en aanraken van de draden. De uitbetalingsspanning moet gelijkmatig en passend zijn. Het installeren van een boosterwiel vóór de gloeioven is zeer nuttig voor het controleren van de spanning. De maximale niet-uitbreidingsspanning van zachte koperdraad bij kamertemperatuur is ongeveer 15 kg/mm2, de maximale niet-uitbreidingsspanning bij 400 ℃ is ongeveer 7 kg/mm2; de maximale niet-uittrekspanning bij 460℃ is 4kg/mm2; de maximale niet-uittrekspanning bij 500℃. De uittrekspanning bedraagt 2kg/mm2. Bij het normale coatingproces van geëmailleerde draad is de spanning van de geëmailleerde draad aanzienlijk lager dan de niet-uitgestrekte spanning, die op ongeveer 50% moet worden geregeld, en de uitbetalingsspanning moet op ongeveer 20% van de niet-uitgestrekte spanning worden geregeld.
Grote spoelen en spoelen met grote capaciteit maken over het algemeen gebruik van radiale roterende uitbetalingen; middelgrote draden gebruiken over het algemeen over-end of borstelvormige uitbetalingen; fijne draden gebruiken over het algemeen borstelvormige of dubbele kegelvormige uitbetalingen.
Ongeacht de methode van draaduitbetaling, zijn er strenge eisen aan de structuur en kwaliteit van de blanke koperdraadspoel. Het oppervlak moet glad zijn om ervoor te zorgen dat de draad niet bekrast raakt. Er zijn r-hoeken met een straal van 2-4 mm aan beide zijden van de as en binnen en buiten de zijplaten. Zorg ervoor dat de lijn tijdens het afbetalingsproces gelijkmatig kan worden ontladen. Nadat de spoel is verwerkt, moet een dynamische en statische balanstest worden uitgevoerd. Het borsteluitbetalingsapparaat vereist de diameter van de askern: de diameter van de zijplaat is minder dan 1:1,7; de vereiste uitbetaling over het einde is minder dan 1:1,9. Anders zal er draadbreuk optreden wanneer de draad naar de schachtkern wordt geleid.
2. Gloeien
Het doel van gloeien is het verwarmen van de draad die is gehard door de verandering van het kristalrooster als gevolg van het rekproces van de mal tot een bepaalde temperatuur om de zachtheid te herstellen die vereist is voor het proces nadat het moleculaire kristalrooster opnieuw is gerangschikt, en om de resten op het geleideroppervlak te verwijderen tijdens het rekproces. Smeermiddelen, olievlekken etc. zorgen ervoor dat de draad gemakkelijk te beschilderen is en garanderen de kwaliteit van de geëmailleerde draad. Het belangrijkste is om ervoor te zorgen dat de geëmailleerde draad voldoende zachtheid en rek heeft tijdens gebruik als wikkeling, en tegelijkertijd de geleidbaarheid helpt verbeteren.
Hoe groter de vervorming van de geleider, hoe lager de rek en hoe hoger de treksterkte.
Er zijn drie veelgebruikte methoden voor het gloeien van koperdraad: gloeien op rollen; continu gloeien op draadtrekmachine; continu gloeien op geëmailleerde machine. Geen van de eerste twee methoden kan voldoen aan de eisen van het emailleerproces. Door het gloeien van de spoel kan de koperdraad alleen maar zachter worden, maar het ontvetten is niet voltooid. Naarmate de draad na het uitgloeien zacht wordt, wordt de buiging groter wanneer de draad wordt neergelegd. Door continu gloeien op de draadtrekmachine kan de koperdraad zachter worden en het oppervlaktevet worden verwijderd, maar de zachte koperdraad wordt op de draadhaspel gewikkeld om na het gloeien veel bochten te vormen. Continu uitgloeien vóór het verven op de emailleermachine kan niet alleen het doel van verzachten en ontvetten bereiken, maar ook de gegloeide draad is recht, komt rechtstreeks in het verfapparaat en kan worden gecoat met een uniforme verffilm.
De temperatuur van de gloeioven moet worden bepaald op basis van de lengte van de gloeioven, de specificaties van de koperdraad en de lijnsnelheid. Bij dezelfde temperatuur en snelheid geldt dat hoe langer de gloeioven duurt, des te vollediger het geleiderrooster wordt hersteld. Wanneer de gloeitemperatuur laag is, hoe hoger de oventemperatuur, hoe beter de rek, maar wanneer de gloeitemperatuur hoog is, zal het tegenovergestelde fenomeen optreden. Hoe hoger de temperatuur, hoe kleiner de rek, en het oppervlak van de draad verliest zijn glans en is zelfs kwetsbaar voor brosse breuken. .
De temperatuur van de gloeioven is te hoog, wat niet alleen de levensduur van de oven beïnvloedt, maar ook gemakkelijk verbrandt en breekt wanneer de lijn wordt uitgeschakeld en van schroefdraad wordt voorzien. Het is vereist dat de maximale temperatuur van de gloeioven op ongeveer 500°C wordt gehouden. Voor de oven wordt tweetraps temperatuurregeling gebruikt en het is effectief om het temperatuurcontrolepunt te selecteren op een positie waar de statische en dynamische temperaturen vergelijkbaar zijn. Koper is gemakkelijk te oxideren bij hoge temperaturen. Koperoxide is erg los en de verffilm kan niet stevig aan de koperdraad worden bevestigd. Koperoxide heeft een katalytisch effect op de veroudering van de verffilm en heeft nadelige effecten op de flexibiliteit, thermische schokken en thermische veroudering van de geëmailleerde draad. . Als de koperdraad niet geoxideerd is, is het noodzakelijk om de koperdraad op hoge temperatuur te houden zodat deze niet in contact komt met zuurstof in de lucht, dus er moet een beschermend gas aanwezig zijn. gloeiovens zijn aan de ene kant afgesloten met water en aan de andere kant open. Het water in de watertank van de gloeioven heeft drie functies: het sluiten van de ovenmond, het afkoelen van de draad en het genereren van stoom als beschermend gas. Omdat de waterdamp in de gloeibuis bij het aandrijven zeer klein is, kan de lucht niet tijdig worden verwijderd, zodat een kleine hoeveelheid alcoholoplossing (1:1) in de gloeibuis kan worden gegoten. (Pas op dat u geen pure alcohol giet en controleer de gebruikte hoeveelheid)
De waterkwaliteit in de gloeitank is erg belangrijk. Onzuiverheden in het water maken de draad onrein en tasten de verf aan, en er kan geen gladde verffilm ontstaan. Het chloorgehalte van het gebruikte water moet minder dan 5 mg/l zijn en de geleidbaarheid moet minder dan 50 μΩ/cm zijn. Het chloride-ion dat aan het oppervlak van de koperdraad is bevestigd, zal na verloop van tijd de koperdraad en de verffilm aantasten en zwarte vlekken op het oppervlak van de draad in de verffilm van de geëmailleerde draad veroorzaken. Om de kwaliteit te garanderen, moet de gootsteen regelmatig worden schoongemaakt.
Ook de temperatuur van het water in de gootsteen is vereist. Een hoge watertemperatuur is bevorderlijk voor het genereren van waterdamp om de koperdraad tijdens het uitgloeien te beschermen. De draad die de watertank verlaat, is niet gemakkelijk om water te transporteren, maar is niet goed voor de koeling van de draad. Hoewel een lage watertemperatuur een verkoelend effect heeft, zit er een grote hoeveelheid water op de draad, wat niet goed is voor het verven. Over het algemeen is de watertemperatuur van de dikke lijn lager en de watertemperatuur van de dunne lijn hoger. Wanneer de koperdraad het water laat verdampen en spatten wanneer het het wateroppervlak verlaat, betekent dit dat de watertemperatuur te hoog is. Over het algemeen wordt de dikke lijn geregeld op 50 ~ 60 °C, de middelste lijn op 60 ~ 70 °C en de dunne lijn op 70 ~ 80 °C. Vanwege de hoge snelheid van de dunne draad is het watertransportprobleem ernstig, daarom moet drogen met hete lucht worden gebruikt.
