De eerste stap bij het produceren van geëmailleerde koperdraad is het uitgloeien van het blanke koper. Dit proces herkristalliseert de korrelstructuur van het koper, waardoor het zacht wordt en goed hecht aan de initiële coating van de isolerende vernis. Het is belangrijk om de koperdraad uit te gloeien voordat u de eerste coating aanbrengt, omdat deze bros kan worden en kan barsten als deze niet op de juiste manier wordt behandeld. Dit geldt vooral voor grotere maten geëmailleerde koperdraad.
Vervolgens wordt de koperdraad bedekt met een laag vloeibare isolatievernis. De isolerende lak wordt vervolgens verwarmd en uitgehard in een uithardingsoven. De temperatuur van de uithardingsoven is belangrijk, want als deze te laag is, zal het oplosmiddel in de isolatielak niet volledig verdampen. Dit kan resulteren in een slechte hechting en verminderde mechanische en elektrische eigenschappen. Als de uithardingsoven te heet is, wordt de isolatielak hard en bros en kan deze onder mechanische belasting barsten.
Nadat de isolatielak is afgekoeld en uitgehard, wordt deze bedekt met een laag polyurethaan. Het polyurethaan kan worden uitgehard met verschillende soorten katalysatoren en oplosmiddelen om een verscheidenheid aan eigenschappen te bereiken, waaronder elasticiteit, viscositeit en sterkte. De coating is ook bestand tegen corrosie en chemische aantasting, waardoor het voor veel toepassingen een goede keuze is.
De meest voorkomende soorten geëmailleerde koperdraad hebben een weerstandsindex tussen 400 en 1000. Sommige hebben een zelfhechtende bovenlaag die is gebaseerd op polyester, polyvinylbutyral of polyamide. Deze hebben een hogere R-index en zijn beter bestand tegen hoge temperaturen, maar ze hebben niet dezelfde flexibiliteit als andere soorten geëmailleerde koperdraad. ELEKTRISOLA biedt I220-geëmailleerde draad en ML240(c)-geëmailleerde draad, die de hoogste temperatuur- en chemische bestendigheid hebben. Beide zijn verkrijgbaar in een breed scala aan diktes en diameters.
